„Stress and anger management”
(White Collar Fighting)

przystosowanie organizmu do ekstremalnych sytuacji życiowych.

„Stress and anger management” (White Collar Fighting)

Szkolenie „White Collar Fighting” ma na celu przystosowanie organizmu do ekstremalnych sytuacji życiowych.

Sytuacje związane z walką realną i samoobroną wywołują bardzo podobne reakcje psychiczne i fizyczne, jakie towarzyszą podczas rozmów kwalifikacyjnych, strategicznych decyzji biznesowych, negocjacji biznesowych, egzaminów, zmiany pracy, zmiany środowiska, utraty pracy, utraty środków do życia, tragedii rodzinnych, przebywania we wrogim środowisku. Dlatego też adaptacja elementów walki i samoobrony do szkolenia związanego z zarządzaniem stresem i gniewem przynosi doskonałe efekty. Kształtujemy swój charakter poznajemy jego słabe strony, uczymy się nowych reakcji i kontroli własnych emocji. Techniki te stosowane min. w jednostkach Navy Seals, Israel Defense Forces okazały się skuteczne zarówno dla liniowych żołnierzy, jak i dla oficerów dowodzących oraz członków sztabu taktycznego i strategicznego. Organizacja wojskowa bardzo przypomina struktury korporacyjne: Rada nadzorcza, Zarząd, pracownicy stopnia senior, stopnia junior, szeregowi pracownicy, co bardzo ułatwia skuteczne wdrożenie programu szkolenia.

Program naszego szkolenia każdorazowo dostosowujemy do danej organizacji i aktualnie w niej panujących warunków. Jednak niektóre elementy naszych warsztatów się nie zmieniają znacząco bo nasze warsztaty to unikalna formuła połączenia pracy psychologa, coacha biznesu i trenerów sztuk walki. Razem stworzyliśmy warsztaty, na których uczestnicy nauczą się i doświadczą:

  • jakie są ich najsłabsze punkty, a co jest ich przewagą,
  • gdzie jest ich indywidualna granica emocji takich jak gniew czy agresja;
  • jak unikać bądź deeskalować konflikty;
  • jak wyćwiczyć indywidualna umiejętność panowania nad złymi emocjami;
  • jak zapanować nad lekiem i strachem;
  • co zachowywać się w sytuacjach kryzysowych;
  • jakie są i jak stosować je w praktyce podstawowe elementy sztuk walki, przydatne w życiu codziennym;
  • jak komunikować się „bez przemocy”;

Kiedy znajdujemy się w stanie konfrontacji z niebezpieczeństwem lub strategicznym życiowym wyzwaniem, jedną z reakcji naszego ciała jest wydzielanie hormonów i neuroprzekaźników z grupy katecholamin: adrenaliny i noradrenaliny, które wywołują odruch walki i konfrontacji, lub odruch ucieczki czyli przetrwania i uniknięcia zagrożenia i konieczności podjęcia trudnej decyzji w trudnych warunkach. Adrenalina wydzielana jest tak długo, jak długo nasz organizm postrzega daną sytuację jako zagrożenie lub niebezpieczeństwo.

Adrenalina wzmacnia i pobudza główne systemy obronne ciała: intensyfikuje przepływ krwi do serca, płuc i dużych mięśni (potrzebnych do walki), szczególnie rąk i nóg, pomijając układ trawienny i mózg. Rytm serca przyspiesza, naczynia krwionośne zwężają się, zwiększa się napięcie mięśni. W ten sposób organizm przygotowuje się na krótki i nagły ale bardzo dynamiczny wysiłek fizyczny. Wydzielanie adrenaliny odciąga krew z układu trawiennego do dużych mięśni i powoduje skurcze żołądka. Narządy zmysłów stają się nadwrażliwe, czujne na wszystko, co się dzieje w środowisku.

Mięśnie, w gotowości na walkę lub ucieczkę, kurczą się i wytwarzają przez to ciepło. Aby ochronić przed tym ciepłem delikatne organy wewnętrzne, ciało poci się tracąc wodę i zmniejszając polaryzację błony komórkowej. Mniejszy potencjał błony sprawia, że jesteśmy bardziej czujni na najmniejszy bodziec, co obniża nasze możliwości selektywnego skupienia i kontrolowania myśli. Możemy stać się nadreaktywni i nadpobudliwi.

Nadmiar wydzielanych katecholamin w okolicach receptorów powoduje przejście organizmu w tryb reakcji spontanicznej i intuicyjnej, co również ma być naszą naturalną tarczą podczas odruchu walki lub ucieczki.

REAKCJE FIZJOLOGICZNE

Podczas stresu wzrasta siła, ale słabnie zręczność. Z punktu widzenia przetrwania i samoobrony nie jest to korzystne, ponieważ jednocześnie dochodzi do upośledzenia motoryki małej- zamiera precyzja ruchu.

– przyśpieszone bicie serca
– podwyższone ciśnienie krwi
– przyśpieszony oddech
– podwyższona odporność na ból
– czasowy wzrost siły i nagły spadek
– przyśpieszone tempo ruchu
– upośledzenie motoryki małej
– intensyfikacja przepływu krwi do serca, płuc i dużych mięśni, szczególnie rąk i nóg
– skurcze żołądka

U niektórych osób reakcje fizjologiczne mogą być tak silne, że uniemożliwiają jakiekolwiek działanie.
Dochodzi do swoistego stanu odrętwienia lub paraliżu.

REAKCJE PSYCHOLOGICZNE

Tachypsychia (pobudzenie psychoruchowe, psychiczne – niespójne zachowania)

W wysoce stresujących sytuacjach mózg przyspiesza swoje funkcje, w szybkim tempie absorbuje napływające informacje. W rezultacie, mimo że atak i reakcja obronna przebiegają w szybkim tempie, wydawać się może, iż tempo jest bardzo spowolnione. Tachypsychia może także spowodować przeciwne doznania- ofiara może być zaszokowana szybkim rozwojem sytuacji.

Widzenie tunelowe

to ograniczenie pola widzenia, przypominające patrzenie przez wąską rurę lub z głębi tunelu. Poprzez to, że mózg skupia się na źródle zagrożenia, widzenie peryferyjne jest wtedy upośledzone lub całkowicie „odłączone”. Z jednej strony pomaga się ono skupić na bezpośrednim zagrożeniu z drugiej, podczas gdy jest kilku napastników, nieznane otoczenie, może stanowić utrudnienie.

Zaburzenia słuchu

reakcją obronną umysłu na stres jest zamknięcie na wszystko, co nie jest konieczne do przetrwania zagrożenia. Można nie usłyszeć znajomych wzywających do ucieczki, czy nadbiegających kolejnych napastników.

Zaburzenia procesów poznawczych – dezorientacja.

Mózg pamięta zdarzenia, nie przywiązując wagi do ich chronologii, pomija ważne informacje (rodzaj broni napastnika, znaki szczególne), a zapamiętuje nieistotne szczegóły (kolor sznurówek)

Wyparcie

reakcją obronną umysłu staje się nie dopuszczenie informacji o zagrożeniu, odcięcie się od świata zewnętrznego. Efekt jest podobny do opisanego wcześniej „paraliżu”.

Żaden trening nie jest w stanie wyeliminować powyższych instynktownych reakcji. Jednak poprzez odpowiedni trening można ograniczyć ich niepożądane skutki, wykorzystać pomocne aspekty. W dużej mierze poprzez trening można poprawić upośledzenie motoryki małej i adaptować ciało do ” zastrzyków adrenaliny”.

Nasze szkolenia zawiera elementy  treningu realizowanego w warunkach wysokiego stresu.

Samoobrona to nie tylko techniki. Sytuacje przemocy z definicji są przerażające, stresujące i wywołują ekstremalne reakcje na wielu poziomach: emocjonalnym (psychicznym) i fizycznym.